จะเขียนฝันปั้นใจให้เป็นเพลง หวังบรรเลงชีวิตลิขิตกล้า ร่ายกวีเป็นทำนองย่องมายา เป็นระบำชีวาท้าความจน ด้วยยังจนยังด้อยน้อยโอกาส กล่าวนิราศมิโสภาเพราะข้าหม่น เด็กบ้านนอกเกิดจากดินถิ่นความจน ประกาศกล้าให้โลกยล...ข้า คนเมืองเลย
วันเสาร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556
นครลวง ใน "เธอไม่ได้ขายตัว"
มหานคร สัญจรวุ่นวาย
หลากกลอุบาย ล่อหลอกลวงใจ
ยุคเมืองคนเหล็ก ทั้งเด็กผู้ใหญ่
ไร้ซึ่งหัวใจ โอบอ้อมอารี
แกร่งแย่งแข่งขัน ทุกวันทุกวี่
รุ่งเรืองทวี วัตถุลวงตา
ความดีถดถอย รอคอยวาสนา
ลุ่มหลงกามา อวิชาเป็นนิจ
มหานคร อาวรณ์ร้อนจิต
ย้อนมองเพียงนิด ถูกผิดใคร่ครวญ
เปลี่ยนแปลงวิถี ทำดีตามควร
บรรจบครบถ้วน สรรสร้างแปลงเมือง
นครลวงหลอก ช้ำชอกนอกเรื่อง
ใจหม่นทนเคือง ฟูเฟื่องเรื่องกรรม
กัดแกร่งแย่งเนื้อ ดำเหลือน้ำคำ
คาวเหม็นเข็ญย้ำ สะลำน้ำใจ
ยิ่งรวยยิ่งรุ่ง เรื่องรุ่งสมัย
ยิ่งยากจนใจ สิ้นไร้ไม้ตอก
ไหนบอกเจริญ เพลิดเพลินเงินวอก
อำนาจบาทบอก เข้าพวกจัญไร
ซื้อได้ทุกอย่าง กระทั้งจิตใจ
ความคิดอีกไซ้ ถูกซื้อด้วยเงิน
บ้านเมืองถอยหลัง บ้าคลั่งสรรเสริญ
พวกกินดิน-เงิน ยับเยินแผ่นดิน
นครคนลวง เสี่ยงดวงถวิล
ก่อนถูกกลืนกิน หมดสิ้นคนดี
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น