นครลวง ใน "เธอไม่ได้ขายตัว"

มหานคร สัญจรวุ่นวาย หลากกลอุบาย ล่อหลอกลวงใจ ยุคเมืองคนเหล็ก ทั้งเด็กผู้ใหญ่ ไร้ซึ่งหัวใจ โอบอ้อมอารี แกร่งแย่งแข่งขัน ทุกวันทุกวี่ รุ่งเรืองทวี วัตถุลวงตา ความดีถดถอย รอคอยวาสนา ลุ่มหลงกามา อวิชาเป็นนิจ มหานคร อาวรณ์ร้อนจิต ย้อนมองเพียงนิด ถูกผิดใคร่ครวญ เปลี่ยนแปลงวิถี ทำดีตามควร บรรจบครบถ้วน สรรสร้างแปลงเมือง นครลวงหลอก ช้ำชอกนอกเรื่อง ใจหม่นทนเคือง ฟูเฟื่องเรื่องกรรม กัดแกร่งแย่งเนื้อ ดำเหลือน้ำคำ คาวเหม็นเข็ญย้ำ สะลำน้ำใจ ยิ่งรวยยิ่งรุ่ง เรื่องรุ่งสมัย ยิ่งยากจนใจ สิ้นไร้ไม้ตอก ไหนบอกเจริญ เพลิดเพลินเงินวอก อำนาจบาทบอก เข้าพวกจัญไร ซื้อได้ทุกอย่าง กระทั้งจิตใจ ความคิดอีกไซ้ ถูกซื้อด้วยเงิน บ้านเมืองถอยหลัง บ้าคลั่งสรรเสริญ พวกกินดิน-เงิน ยับเยินแผ่นดิน นครคนลวง เสี่ยงดวงถวิล ก่อนถูกกลืนกิน หมดสิ้นคนดี

เธอไม่ได้ขายตัว

“เธอเป็นเด็กเสี่ยใช่ไหม เธอตอบไม่ใครว่าช่างบ้าเหลือ เธอพูดเสียงสั่นเครือ พี่ไม่เชื่อก็ช่างประไร เธอย้อนทำไมพี่ถามหนู ทั้งที่รู้ว่าหนูอยู่เองได้ พ่อกับแม่ยังคอยส่งแรงใจ โอนเงินให้หนูใช้ในการเรียน” เงียบหยุดคิดคิดวกวิตกคิด ชวนให้คิดคิดไกลให้ปวดเศียร เด็กหนอเด็กเดียงสาพาพากเพียร กลับถูกโลกหมุนเปลี่ยนเขียนบทเธอ ตกสู่ห้วงความอยากมากวัตถุ ร้อนระอุวัยคะนองต้องเสนอ แลกสิ่งของมองอบายขายตัวเธอ โลกละเมอบ้าบอหนอชีวิต ด้วยรักด้วยห่วงจึงทวงถาม แม่สาวงามเลิศหรูอณูจิต บนเส้นทางร้างไกลใครรู้ทิศ ถูกหรือผิดใครรู้ “วานบอกเธอ” ทนหรือยอมตรอมใจในวันนี้ เธอจะมีกี่ชายหมายเสนอ ปรารถนาสิ่งใดในใจเธอ แต่ฉันเชื่อนะ ว่าเธอไม่ได้ขายตัว ...แต่เธอขายใจ

หนาวแดด ใน "เธอไม่ได้ขายตัว"

..."หนาวแดด "... ...หนาวแสงแดด แผดเผา ใต้เงาแดด ยะเยือกแดด ย่อมผิด จริตร่าง ธรรมชาติ หวาดวิตก นกหลงรัง มนุษย์ชั่ว มิรอรั้ง กระทั้งคิด แดดแจ่มแจ้ง แสดงฤทธิ์ นิมิตร้อน แต่คนนอน ผิงไฟ เกินใคร่จิต ตรงกันข้าม ธรรมชาติ วาดนิมิต คนยังหลง คิด-ทำผิด ติดอาจิณ บ้างโทษโลก โทษกรรม ตามสนอง มิเคยมอง วิถี ดี-เลวสิ้น อีกเชิดชู สรรเสริญ พวกโกงกิน แดดเริ่มหนาว ร้าวแดดิ้น สิ้นคนดี วีรชน คนหลัง พลังใหม่ หวาดตกใจ ใครครอง ครรลองศรี หรือหมดสิ้น ยุคปัญญา ค่าคนดี สู่ยุคที่ "อัปปรี" ทวีคูณ... ...เวปุลลายะ 8/01/13