เธอไม่ได้ขายตัว

“เธอเป็นเด็กเสี่ยใช่ไหม เธอตอบไม่ใครว่าช่างบ้าเหลือ เธอพูดเสียงสั่นเครือ พี่ไม่เชื่อก็ช่างประไร เธอย้อนทำไมพี่ถามหนู ทั้งที่รู้ว่าหนูอยู่เองได้ พ่อกับแม่ยังคอยส่งแรงใจ โอนเงินให้หนูใช้ในการเรียน” เงียบหยุดคิดคิดวกวิตกคิด ชวนให้คิดคิดไกลให้ปวดเศียร เด็กหนอเด็กเดียงสาพาพากเพียร กลับถูกโลกหมุนเปลี่ยนเขียนบทเธอ ตกสู่ห้วงความอยากมากวัตถุ ร้อนระอุวัยคะนองต้องเสนอ แลกสิ่งของมองอบายขายตัวเธอ โลกละเมอบ้าบอหนอชีวิต ด้วยรักด้วยห่วงจึงทวงถาม แม่สาวงามเลิศหรูอณูจิต บนเส้นทางร้างไกลใครรู้ทิศ ถูกหรือผิดใครรู้ “วานบอกเธอ” ทนหรือยอมตรอมใจในวันนี้ เธอจะมีกี่ชายหมายเสนอ ปรารถนาสิ่งใดในใจเธอ แต่ฉันเชื่อนะ ว่าเธอไม่ได้ขายตัว ...แต่เธอขายใจ